دشتک «نگین بختیاری»

وبلاگ دشتک نگین بختیاری
(ویژه تاریخ و فرهنگ دشتک)
تاسیس: 1391
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آغاز کلام:

«دشتک» در دل کوه های بلند بختیاری در میان دشت ها ، دره ها، تپه ها و رودهای خروشان جای دارد.

جلوه ای از طبیعت بکر و باشکوه بختیاری که دامان کوهساران سرسبزش، سرشار از عطر دلپذیر گلهای صحرایی و نقش فرش طبیعت زیبایش، سبزه زاران دل انگیز، گلهای رنگارنگ و چشمه ساران زلال است...

دیاری در دامان رشته کوههای بلند منتهی به «زردکوه» و در کنار سرشاخه های اصلی «رود کارون» با پیشینه تاریخی هزاران ساله و آثار متعدد باستانی و تاریخی

دشتک در تاریخ و فرهنگ بختیاری نقش فراوانی داشته و می توان گفت نمونه روشنی از تاریخ  و فرهنگ سرزمین بختیاری است و تاریخ بختیاری با تاریخ آن گره خورده است.

از کتاب دشتک بر بلندای تاریخ نوشته رضا بهرامی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پژمان بختیاری سال 1321 در دشتک، شعر شورانگیز «بختیاری» را مسحور از زیبایی و شکوه این دیار، سرود:

      بختیاری

بـه پیـرامُـن کـوهسـاری  بلـنـد   
     دیـاری ست پر مـایـه و ارجمنـد
ده و  بیشـه و دشـت و آب روان  
    زمینـی چو خورشیـد روشن روان
گرانبـار کـوهـی بلـنـد اختـری  
    سپهـر افسـری  ایـزدی  گوهـری
همانا که آن مـرز  مینـو سرشت
     بوَد  لختی از خاک خـرّم  بهشت
گریبـانش از گوهـر آکنـده است  
    عبیرش به دامـان  پراکنده است

 ***
درآن سرزمین کرده جای نشست
     نـژادی  جوانمـرد  و ایران پرست
دلیر و گران سنگ و پولاد خـای  
   سرافراز  و با  نـام  و جنگ آزمای
سـواران شـیـر افـکـن پـیـلتـن  
     پدر بر پـدر گُـرد  و شمشیـر زن
گروهی چو خورشیـد روشن گرا  
     تبـاری  ز خـورشیــد روشن تـرا

  ***
مر آن مـرز را  بختیاریسـت نام    
که بادش جهان رام وگردون به کام
گر ایران زمین بختیـاری نداشت  
  بر آنم که از بخـت  یاری  نداشت
همه مردمش گُرد و شیر اوژننـد  
   تو گـوئی  مگر کـوهی از آهننـد
          ***
بزرگانش   از   دوده ای   پهلـوان
     هشیوار  و  دانـا  و  روشن  روان
من  اینک  از آن   ایـزدی  گوهـرم  
     که  بر چرخ  گردنـده  ساید  سرم
مرا دوده  از   برترین  گوهـر است
   نژادم  ز خورشید  روشن تر است...

      دشتک 1321 ـ