شاعران دشتک(4) ـ آ الله کرم الیاسی دشتکی
آالله کرم الیاسی (وفات 1357) از شاعران قدیم دشتک بود که اشعار زیادی سرود. در این اشعار اغلب در قالب حماسی به شیوه شاهنامه، فرازهایی از تاریخ بختیاری را روایت می کند اما ظاهرا مجموعه کامل این اشعار در دست نیست. بخشی از آن به دست ما رسیده است که ابیاتی از آن منتشر می شود:
نیاکان
به نـام خداونــد یـزدان پـاک /
که اوخود بیاراست این آب وخاک
که آن کشت و زرع بهر آدم بود /
همی فوج در فـوج، آرَد بـرَد
پیامی ز من بَر، به اهل خرد /
هر آن کس تاریخ ورق می زند
بگویم از آن وارثـان دو خان /
از آن نونهالان، گوان و یلان
از آن وارثانی که کامل بدند /
شجاع و دلیـر و بهـادر بدند
همه شیر نر بودند و جنگجو /
ز نو آب منـده نهـادنـد جو
چوالیاس خان چوهژبر دمان /
به مردی پسندیده بُد، در جهان
دوم بُد حسین خان آن دادگر /
سوم بُد حسن خان آن نامور
چهارم،محمدتقی خان شیر /
سر سرکشان را کشیده به زیر
ز ده وار و الوار و از کوهسار /
ز هر کس فزون کردمش برقرار
چوالیاس خان فرمان عالی گرفت /
به شمشیر خود بختیاری گرفت
همان سجع مهر، فتحعلیشاه بود/
خردمند و با رای چو ماه بود
به بزم و به رزم و به نخجیرگاه /
همی آزمودنش چنـدیـن ورا
چو الیاس خان بود با فر وداد /
همان ایل و طافه به او بود شاد
چنان قید وذکرش نمودی میان/
که گر شرح گویم شود داستان
همه با هنر ، همـه با گهر /
به فرمان و خلعت بدادنش فر
همینان نیاکان پاکان من /
همین گوهران به هر انجمن
پیامی زمن بَر به اهل خرد /
هر آن کس که تاریخ ورق می زند
چه لیسانس باشی وچه دیپلم بُوی /
چه سرهنگ باشی چه تیمسار شَوی
چه دیوانه باشی و عریان به تن /
ببایست رفتـن از این انجمن
که دنیـا بود پـرده ی سینما /
یکی را برَد دیگر آرد به جا
همان خلق بینی درآن گونه گون /
بیایند و بر بگذرند چندوچون
از آن گنج و ملک و ده وار چند /
نمانده و گشتم منم مستمند
که درکنج دشتک گرفتیم جا /
نه اسم ونه رسم است ونه دستگاه
آالله کرم الیاسی ـ دهه 1350